hkm
@HekimKitap
46 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Hava birden serinlemişti sanki. Etrafta kimsecikler yoktu. Çıt çıkmıyordu sokakta. Gecenin tenhalığında büyülü ve biraz ürkütücü, âdeta tekinsiz görünüyordu köy.
Yolun ortasında yürümeyi kesti ve öylece durdu. Derin bir nefes alıp etrafına bakındı. Ve bir an için, Delice ona bambaşka bir yüzünü gösterdi sanki. Yosun tutmuş ahşap direkler üzerindeki sokak lambaları, geceyi sarı turuncu bir renge boyuyordu, küçük sinek bulutları uçuşuyordu etraflarında. Ahşap evlerin çekili perdelerinden televizyon ekranlarının soluk gri ışığı sızıyordu.
Tarık, babasının kahvede oturduğu süre boyunca tıpkı diğerleri gibi şiveli konuşmuş olmasını garipsedi ve kendisinin bunu hiç yadırgamayıp, epey geç fark etmiş olmasını da. Ama bu köyde garip olmayan ne vardı ki?
Kahvenin kavga gürültüsünü arkasında bırakarak uzaklaştı. Hızlı adımlarla eve doğru yürümeye başladı. Kafası karmakarışık düşüncelerle doluydu. Köylüler bu kadar önem taşıyan ne yapıyor olabilirdi? Ne saklıyorlardı?
Bu köyün olayı neydi hakikaten?
En yakın dostların, yanındayken huzurlu bir sessizlik
içerisinde oturabildiklerindir.
Sanki arkasında tarifsiz çılgınlıkları saklayan, yıpranmış bir perde, her iki yanından kuvvetlice çekiliyor, zayıf ilmekler teker teker kopup kumaşın üzerinde küçük yırtıklar açılırken, dünyama sızan korkunç imgeler beni adım adım deliliğe yaklaştırıyordu.