Düşün, hiçbir kitabımız olmasaydı, iç dengemizi hiç kuramazdık. Gene de kurduk sayılmaz ama taşınması olanaksız bir birikim altında kahrolurduk. Az da olsa yazılanların tek yararı iç dengeyi tutmakta.
Hem birbirimizle olmak istiyoruz, hem de olmamak. Karşılaştığımız zaman da çok güç oluyor, kendimizi bir arada hissediyoruz. Ama ben belki bunu yenerim, o yenemiyor.