Ama insanların en kötü özelliklerinden biri nerede duracaklarını bilmemeleridir. Ne kadar verirsen ver, doymaz aç gözleri; ne paraya, ne pula, ne şana, ne şöhrete ne de aşka.
İnsan denen o zayıf, âciz, kararsız, bencil, açgözlü varlığı ölümden kurtarmak ne titan, ne dev, ne Tanrı, ne de kral, kimsenin haddi değildir.
Elbette baba olmak tanrı olmaya benzer. Nasıl ki, bir baba evlatlarının sorumluluğunu üstlenmişse bir tanrı da bütün canlıların sorumluluğunu üstlenir.
“ Şarap için ey insanlar! Şarap için ve aklınızda sıyrılın, tanrı, kral, baba, hepsini boş verin, yasaklara kulak asmayın, yüreğinizin ve bedeninizin sesini dinleyin, kendiniz olun kendiniz gibi yaşayın . Şarap için ey insanlar, ne tanrılardan korkun ne kendinize acıyın, aşık, şiir, müzik, dans sizi bekliyor. Şarap için, dans ederek, şarkı söyleyerek, sevişerek doğaya dönün..”