Ben, bu hayata gelişi bir tesadüf saymadım.
Ruhuma üflenen nefesi, boş bir anın ürünü görmedim.
Bir aklım var — sorgulamak için.
Bir kalbim var — hissetmek için.
Ve bir yolum var — Yaradan'a ulaşmak için.
Ben her gün gökyüzüne baktığımda,
Bir yaprağın titreyen damarlarına dikkat kesildiğimde,
Kalbimin içinde yankılanan sonsuzluğu duyuyorum.
Ben Allah'ı mikroskopla aramadım.
Teleskopla O’nu bulmaya çalışmadım.
Çünkü biliyorum ki O, ne maddeye ne de zamana sığar.
O, benim ruhumun en derin yerinde gizlidir.
Ben görmeden inandım.
Çünkü gördüğüm her mucize,
O'nun bana göz kırpmasıydı.
Ben hissettim.
Çünkü her dua ettiğimde,
Kalbime dolan huzur, O'ndan bir cevaptı.
Ben bildim.
Çünkü aklımın ulaştığı her gerçek,
Beni Allah'ın sonsuz bilgeliğine götürdü.
Bu dünya geçicidir,
Bu ömür sınırlıdır.
Ama inanç, ebedidir.