Hernandez
@Hernandez
Yaşam sürecinde ileri gidildikçe, geçmiş, önünden geçilen manzaralar gibi uzaklaşarak siliniyor. Ben de rüyasında yaralandığını gören, baktığı ve hissettiği yaraları nerede aldığını bilmeyenler gibiyim.
Reklam
İnsanların içgüdüleriyle kavradıkları ama zihinleriyle yorum yapamadıkları durumlar vardır.
Bana hayranlık duyan o iyi yürekli insanların yanında mutlu olabilirdim ama sapkın mizacım manevi annemin zihnime aktarmaya çalıştığı tüm erdemlere baskın çıktı. Kötülük içinde büyüdüm ve sonunda suça bulaştım. Nihayet beni böylesine kötü biri olarak yarattığı ve bana böylesine iğrenç bir kader çizdiği için Tanrı'ya lanet okurken manevi babam yanıma geldi.
Doğa, en derin kederleri bile yatıştırmasını nasıl da biliyor.
Çocukluğumdan beri etrafımda dönen birçok şeye tanık oldum ve hepsini de felaketin üzerimde yaratacağı etkiyi çok hafifletecek şekilde çok iyi anladım; kendimi bildim bileli kimse tarafından sevilmedim, olsun. Bu da beni doğal olarak kimseyi sevmemeye yöneltti, olsun.
Reklam