"Allah'ım!" dedi "Sana şükürler olsun. Ah ne güzel şey, verebilmek Allah'ım. Ne büyük mutluluk Allah'ım, verebilmek... "Alın!" diyebilmek. Sevgiyle, minnetle sana dönmüş gözleri, elleri, ağızları görebilmek, duyabilmek ne mutluluk Allah'ım. Ah Allah'ım, bir insanın dünyada bulabileceği tek gerçek şey, varabileceği en yüksek yer, en büyük sevinç, yaşamanın tek belirli sebebi bu: Verebilmek. Paylaşabilmek. Dağıtabilmek... Ve o suratları görmek. Ah Allah'ım, bir bilseler, bir bilebilse herkes, bunun ne eşsiz ne gerçek bir sevinç ne katıksız ne erişilmez bir mutluluk olduğunu! Ah Allah'ım, bir bilseler... Şu zeytin ağacı kadar bile duyup tadabilseler, verebilmenin sevincini..."