Bize ne düşündüğümüzü ancak bir makine söyleyebilir. O zaman da yüzleşeceğimiz tek şeyin; aslında hiçbir şey düşünmediğimiz olduğunun ortaya çıkacağından korkuyorum. Makineler bize diyecek ki; ömür boyu yürüttüğün tüm işlemler hayatta kalmak ve genleri devam ettirmekten ibaret. Bunlardan bağımsız düşünmeye çalışırken bile bunların etkisinde kaldın. Özgün düşünce üretmeye en çok yaklaştığın anda ise her insanın ömür boyu birkaç kez aklına gelmiş olanlardan başkasını üretmedin.
Beyninin hep aynı yönlerini kullanan, atalarının yaşadığı gibi yaşamadığı için biyolojisi bozulan, sürekli bilgi girişi nedeniyle psikolojisi yerinde olmayan insanlar; çocukluğu ergenliğin gelmesi, ergenliği yetişkinliğin gelmesi, yetişkinliği emekliliğin gelmesi için geçirdikten sonra hayatı aslında hiç yaşamadığını, sadece sürekli bilgi edinip bir sonraki dönemi beklemekle geçirdiğini fark ederler.
Beyin, aslandan kaçarken salgılanan hormonu bir cep mesajı aldığınız için de salgılar ve sizi ani bir şey yapmaya zorlar. Bunun üzerine kortizolün etkisiyle sert bir cevap yazarsınız. Aslında yapılması gereken, kortizolün düşmesini bekleyip mantıklı bir cevap yazmak, beyninize bu mesajın ölüm kalım meselesi olmadığını söylemektir.