"Benim için yeryüzünde her şey bitti. Artık bana burda ne iyilik edebilirler, ne de kötülük. Bu dünyada umacağım ya da korkacağım şey kalmadı. Uçurumun dibinde sakin ve rahatım, talihsiz bir ölümlü kadar zavallı ve Tanrının kendisi gibi yılmaz."
"Bana ufak bir umut ışığı bırakmayı becerebilselerdi, beni hâlâ ellerinde tutar; bu umut sayesinde beni oyuncakları yapar, hayal kırıklığına uğrayan bekleyişimle beni yeni bir üzüntüye mahkûm edebilirlerdi. Fakat ellerindeki araçların hepsini birden kullanarak tükettiler. Bana hiçbir şey bırakmamakla kendilerini de her şeyden yoksun ettiler."
"Halbuki istemeseler de onları severdim, sevgimden ancak insanlıktan çıkarak kurtuldular. Madem istedikleri bu, şimdi benim için, yabancı uzak kimseler, birer hiçlerdi. Peki ya ben? Onlardan ve her şeyden kopmuş olan ben neydim?"