Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“...
Artık “sen” ol gülüm
Beni esmer günlerde beyazlatan “sen”,
Ve tenini, terli gecelere
Gözlerini, gözlerime ayarla,
Omzunu başıma...
İnan bu kentler de utanacak bir gün,
Belki de sadece kan değil
Gülüşler kalacak ertesiye.
Yürekleri avuçlarında çocuklar gülüm,
Belki de
Ellerinde karanfil tutan sevgililer kalacak
İnan, inan bana!
....
”
Sayfa 64
“...
Siz yitik bir coğrafyada
eksik bir sevdayı yaşadınız mı,
Yaşadınız mı bir başınıza?
Siz, siz yaşarken öldünüz mü hiç?
Yüzlerce kez, binlerce kez, milyonlarca kez...”
Sayfa 61
“Bir güvercin ürkekliğiyle sevdim seni
Yapraklarında uçtum
Gittim umudun menziline,
Özledim, örselendim
Öldüm de
bu ölmek hiç bitmedi
Hep...
Hep sende kaldım!”
Sayfa 26
“ ... belki de
seni haylaz bir çocuk özlemiyle kucaklamaktı
tek isteğim
ve uğurlamak değildi artık seni
zamansız baharlara.“
Sayfa 24