Bizim tarafımızdan sergilenen davranışların hepsi, aslında bizden kaynaklanmamaktadır. Bunlar bizden önceki aile bireylerine ait olabilmektedir. Bu duyguları onlar için taşıyor ve onlarla paylaşıyor olabiliriz. Biz bunlara “özdeşim duyguları” diyoruz.
Ebeveynlerimizi reddettiğimizde, onlara benzediğimiz yanlarımızı da göremeyiz. Davranışlar içimizde reddedilmiş halde kalır ve sıklıkla çevremizdeki insanlara yansırlar. Buna karşılık, reddettiğimiz davranışlara sahip arkadaşları, sevgilileri veya iş arkadaşlarını hayatımıza çekeriz.
Hayatı tüm yanlarıyla kucaklamak, neşeyi deneyimlemek, derin ve tatmin edici ilişkiler kurmak, sağlıklı olmak ve tam kapasitemizi kullandığımız bir yaşamımız olmasını istiyorsak ilk önce içimizde kırgınlık hissi olmadan ebeveynlerimizle ilişkimizi onarmamız gerekir.