Ne bileyim kimse gülüşümden sevmedi beni mesela, avuç içlerimden öpmedi. Ya da uyandığımda uzun uzadıya geceden kalma mesajlar atmadı. Kimse sırf sesimi duymak için aramadı beni, özlemedi. Hep en çok ben sevdim, kimse bunun aksini iddia etmedi. Fakat, isterdim yani bir kere de ben birilerinin kanatlarında olayım, bir kere de başkası sarsın beni. Bir kere de başkası düşünsün benim mutluluğumu... Olmadı. Belki de hiç olmayacak bilmiyorum. Neyse, artık neyseler neyseleri getirsede neyse..