Northeaster&Northwester
Yeryüzünün en kadim anlatıcıları rüzgarlardır. Şehirlerin gürültüsünü, dağların sessizliğini ve denizlerin hırçınlığını heybelerinde taşırlar. Fakat kuzeyin o iki fırtınalı kardeşi, Poyraz ve Karayel sahneye çıktığında, doğa kendi sesini kısar ve sadece onları dinler. Onlar, gökyüzünün hem en sert hem de en şiirsel iki efendisidir.Biri denizleri ayağa kaldıran keskin bir çığlık, diğeri dağlardan şehre inen ağır ve mağrur bir uğultu... Poyraz ve Karayel, yeryüzünün ritmidir. İkisi de üşütür, ikisi de fırtınalar koparır ama ikisi de bu dünyaya ait olmanın, direnmenin ve ayakta kalmanın ne demek olduğunu hatırlatır insana.
Rüzgarların bu sert şarkısı, aslında doğanın kendi kendini yenileme biçimidir. Poyraz’ın hırçınlığı denizleri temizlerken, Karayel’in soğuğu toprağı geleceğe hazırlar. Ve insan, bir kış günü yakasını kaldırıp bu iki rüzgara karşı yürürken anlar: Bizi büyüten, sadece güneşli baharlar değil; ruhumuza dokunan bu mağrur kuzey fırtınalarıdır.
Ayın Güle Serenadı
lll♡♡♡
Bülbül yine mey'ustu; vatan virandı gülüm
Uğrunda hayallerim bile yıprandı gülüm
Mecnun dahi Leyla'yı anmaz oldu yürekten
Güzeller güzeliydi; hani sultandı gülüm
Yaşamak, sonsuzluğu tattı avuçlarından
Ölüm tomurcuklandı; kabir uyandı gülüm
Bir kafdağı kalmıştı varlığından bihaber
Seni görünce, o da tutuşup yandı gülüm
Nurullah Genç
Ayın Güle Serenadı
ll
Rüzgarı senin için öpüyor dudaklarım
Bal rengine boyuyor yolları senin için
Dehlizlerin dumanlı, küflü karanlığından
Aydınlığa çekiyor kulları senin için
Misk-ü amber kokuyor çölün kalbinde zaman
Sim-ü zerle süslüyor kumları senin için
Senin için ırmağa karışıyor denizler
Can meyvesi kırıyor dalları senin için
Ayın Güle Serenadı
l
Ey imtiyazlı güzel, uyan derin uykudan
Hatırla bülbüllerin divane olduğunu
Dün sabah seni görüp çarpılmış gökte güneş
Önce anlayamamış ona ne olduğunu
Gönderince kalbime ışığını bu gece
Bildim bütün aşkların bahane olduğunu
Şimdi ben de garip bir haldeyim, biçareyim
Şaşırdım ayın kime pervane olduğunu
Ömür Hanımla Güz Konuşmaları
...Ve güz geldi Ömür hanım. Dünya aydınlık sabahlarını
yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var
göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İn-
cecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.
Hüznün bütün koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir
keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce
bıçak ağzı... ve yüzüm ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı,
yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir
engebeler atlası. Yaşamak bir can sıkıntısı mıdır Ömür
hanım?
