Her an çok fena bir şey olabilirdi.Hayır,insan sade ölürken ayrılmıyor,arkada bırakmıyordu.Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu.Sonra olduğu yerde birdenbire kabuklaşıyor, çok ince,görünmez bir şeyle o anda etrafında onlardan ayrılıyordu."Biz mi gidiyoruz,onlar mı..."sual buydu.
İşte senelerdir, konuşmuşlardı.Herkes,her yerde,her fırsatla, senelerdir bunu konuşmuştu.Her türlü fikir söylenmiş,her ihtimal yoklanmıştı.Şimdi bütün insanlık en korkunç realite ile karşı karşıyaydı.