"Bak, insanın etrafındakilerle değil, anlatamadıklarını anlatabileceği, hayatını bölüşebileceği, onu sahiden anlayabilen ve ona yarenlik edebilen birilerinin varlığıyla ilgili bunlar. Kafanda hep bir soru vardır; gece yatağa girince o soruyla döner durur, uyuyana kadar kendinle konuşursun. Sağa dön olmaz, sola dön, cık. İle ilgili olsun, derdinle, sıkıntınla, hastalıkla, yoklukla ilgili olsun; ne dersen... işte onu kendinle konusuyorsan yalnızsın demektir. Ne kadar çok kendinleysen o kadar yalnızsın Halil."