Bir alem düşünürüm ezan sesinde
Bir alem ötenin çok ötesinde.
Kimseler görmese, gidip diz çöksem
Ağlasam caminin bir köşesinde...
| Yavuz Bülent Bakiler
Önce yürü bu vefasız ülkeden
Sonra uzan bir tenhaya sessiz ol...
Gelip geçsin üzerinden turnalar
Düşün sesler neden bulur sesleri
Kelam kimin damarlarinda kandır
Harflerini senden alan merhaba
Hangi demin atesidir içimde
Söyle bana hindiba ?
Bu yılanlı karanlık biter mi, bilmiyorum
Ben de tabut misali kırgınım, gülmüyorum İnfazını bekleyen ölü bir sanık gibi
Yarı uyku sarhoşu, yarı uyanık gibi Sersefil uzanıyor ellerim sana doğru
Dedin mi: Bu ağlayan, kahraman bir delidir! Ordusunu çöllerden uçuran bir küpelidir
Hayyam feryâd-ü figân eyledi mi başında Yandı mı İbn-i Sina bu muamma derdine Geceler mum yaktı mi aşığın en merdine Yoksa, elin-ayağın dolaştı mi ben gibi Çaresizlik ruhuna geçti mi kefen gibi
Ey şimdi her köşede hülyasız kalan beşik
Ey onunla tattığı mutluluk yalan beşik