Hfz
@HfzAliHsyn
Bin cihana değişmem şu öksüz Türklüğümü..
Öncelikle şunu belirtmek isterim, kitap erkek okuyucular için daha çekici gelebilir. Ben 2. Dünya savaşina olan ilgimden ötürü okudum. Zira toplar, tüfekler, roketleratarlar, Ferdinand denilen çok büyük araçlar beni biraz sıktı. Ama okuyucuya kendisini bir avcı çukurunda bombardıman altında hissettiriyor. Askerlerin psikolojisini, çaresizliğini, çoğu askerin top yemi olmasını, ölülere bile boşaltılan sarjorleri insanı etkiliyor. Yazarın da dediği gibi bir süre sonra askerler artık vatan-miletten çok sadece canını kurtarmak için savaşıyorlar.
Alman ordusunda görevli makineli tüfek nişancısının anılarından ibaret olan kitap, bir kitaptan öte Almanya, Rusya, İtalya, Polonya, Danimarka arasında yiten canları anlatıyor. Yazarın savaşı ve ölümü anlamak tanımı var; içinde yangın olan eve benzetiyor ve bu duyguyu okuyucusuna veriyor.
2. Dünya savaşı üzerine genelde muhaceretteki Rusya Müslüman aydınlarının hayatlarini, esir kamplarını okumuştum. Almanya'nın galip gelecegine inanilip kurulan lejyonlarda: Rusya Müslümanlarindan esir düşenlerden kurulan birlikler Rusya'ya karşı savaşıyordu. Bu kitapta bu konudan bahsedilmiyor elbette ama aslında savaşın 1942 yılının sonlarından itibaren Rusya lehine döndüğü görülüyor. Yazarın da tabiriyle "Muzaffer Alman ordusu" aslında mağlup... Ruslar her bakımdan üstün -Amerika'nın desteğini de göz ardı etmemek gerek burada.- Fakat basının herşeyi gizlediği görülüyor. İnsanda keşke hissi birakiyor. Keşke olmayacak bir dileğin peşinden gidilmeseydi. O kadar soydasimiz da ölmeseydi.. Almanlar kendi birliklerini bile topların önüne yem olarak atmışlar desem dehşetin büyüklüğü anlaşılır sanırım. Rusların mezalimini anlatmaya sözcükler de yetersiz..
2. Dünya savaşı ile ilgilenenler keyifle okuyacaktır..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Pamuk şeker tadında, duygulandırırken düşündüren bir hikaye.. tosbağaya inat aşkı arayan turşuda herkes kendinden bir şey bulacak. Belki de siz tosbağasınızdır, okuyup karar verin. Sonsuzluğa uzanan tek hece -aşkla- doğayla bütünleşmiş, farkındalık yaratan, zevkle okunacak bir kitap. Yolun açık olsun #y:93359.. Emeğine saglik..
Hacim olarak küçük olsa da, içerik olarak dopdolu olan bu kitap iki bölümden oluşuyor.
İlk bölümde Yusuf Akçura’nın Damolla Alimcan El-Barudi biyografisi yer alıyor. İkinci bölümde ise Prof. Dr. Ahmet Kanlıdere’nin Tatar kaynaklarından faydalanarak yazdığı El-Barudi’nin hayatı, fikirleri ve eserleri anlatılmış.
Peki kimdir bu Damolla Alimcan El-Barudi? 19.yy sonları, 20.yy başlarında Kazan’da yaşamış, Buhara’da eğitim görmüş, medrese ıslahatını savunan, bu yolda ilk okulu açıp, talebe yetiştiren, dönemin en tanınmış alimi. Bolşevik devrimi sırasında Enver Paşa, Sultan Galiyev, Zeki Velidi Togan gibi isimlerle bir araya gelmiş, Rusya müslümanlarının siyasi faaliyetlerinde aktif rol almıştır. Dahası kitapta..
Bu dönemle ilgilenenler keyifle okuyacaktır..
Yazar, iki bölümden oluşan kitabın ilk bölümünde Özbek kimliğinin oluşum sürecini anlatmış. SSCB öncesi, SSCB dönemi ve bağımsızlık döneminde kimliği oluşturan etmenler ve bunlara yaklaşımlar derinlemesine verilmiş. Sovyet ardılı ülkelerin tarih yazımı sürecinde Özbekistan ve Tacikistan arasındaki sorunlara değinmiş.
İkinci bölümde ise; ülkenin bölgesel hegemon adayı olarak -ulus kimliğini ve güvenliğini gözeterek- komşularıyla ve Rusya, Türkiye gibi bölge dışı ülkelerle ilişkilerini irdelemiş. Politika açısından ders alınacak keza örnek de alınabilecek nitelikte olaylar var.
Ata yurdumuz Orta Asya ile ilgilenenler için başucu kitabı olmaya aday. Bir yıldır Bakü, Şuşa, Kırım, Kazan, Almatı, Bişkek üçgeninde okuduğum kitaplardan sonra en büyük eksikliğim olarak gördüğüm Özbekistan ulus kimliği ve dış politikasını da bu kitapla büyük ölçüde kapatmış oldum.
Zengin bir kaynakçaya sahip olan kitap, büyük uğraşılarla hazırlanmış. Doyurucu olduğu kadar, bazı tarihi kişilikler hakkında merak uyandırıcı. Bundan sonraki durağım, Buhara Hanlığının son dönemleri ve Feyzullah Hocayev olacak.
Yazarı tebrik ediyor, ikinci kitabını sabırsızlıkla bekliyorum. KEYİFLİ OKUMALAR...
Kırgızlar’ın Maksim Gorki’si olarak bilinen yazarın otobiyografik eseri, ayrıca Kırgızların ilk romanlarından...Kitapta yazar, doğduğu topraklarda nasıl zor şartlar altında kaldığını anlatıyor. Annesi ve babasının ölümünden sonra, yoksullukla birlikte akrabalarının yanlarında ölmemek için iki buğday tanesiyle karın doyurduklarını, bazen dilencilik de yaptığını anlatmış. 1916 da 1. Dünya savaşıyla Rusların zorla askere alma girişimlerine karşın; yoksul, Kırgız ve Kazakların ayaklanıp Çin’e sığınmaları, zorlu yaşamları anlatılmış. Yazarın dili sade, güzel, kitapta süslü cümlelere yer yok; zaten yazarın hayatı yeterince etkileyici.
Not: Kitap 156 sayfa. 1. Kitabın sonu denmiş son sayfada. Sanırım başka bir isimle kitap devam ediyor.
Keyifli okumalar.
