Muhteşem bir kitap bitirdim bu gece ben. Bir solukta, ağlayarak, üzülerek, kederlenerek, iç geçirerek, belki biraz öfkelenerek.. En çok da empati kurarak kura acılarını yüreğimde hissettim Tolgonay ve Aliman'ın. Bu nasıl bir yaşam! Yazarım üslubu, doğa betimlemeleri, karakter analizleri, olayların geçişi.. Her şeyle muazzam.. Toprak Ana
Çıplak ayaklı gelinim rengi koyulaşmış, ıslak toprakta gülümseyerek yürüyor, her adım atışta bir avuç mısırı tarlaya saçıyordu
Sanki ektiği mısır değil, umut, iyilik, bekleyiş tohumuydu.