Hilal

@Hiilaall·
·
sabitlendi
Kitapların anlattığı şeyler, gerçek hayattan hoş bir biçimde ayrılıyordu. Gerçek hayat, gittikçe çekilmez bir hal alıyordu.
Sayfa 123·Kitabı okudu
Reklam
Kalbim... Bir gün ben de Kalanın ne yapacağını düşünmeden Güneş yanığı o çocuğu Puhu kuşlarının akşamında Bırakıp gitsem... ​Yaşamak daha mı az acı verirdi.
Sayfa 16·Kitabı okuyor
Kalbim... Bu kadar mı yalnız büyüdün Neden herkese inanıyorsun?
Sayfa 16·Kitabı okuyor
Ben büyümeyi Bir büyük kentin akşam sokaklarına Gözyaşı döke döke öğrendim.
Sayfa 12·Kitabı okuyor
Güzel dostlarım oldu ama hep tenha yürüdüm.
Sayfa 11·Kitabı okuyor
Reklam