Tarih, bizden, ömrümüzü aşan bir sabır istiyor. Tarihi şekillendirmeye de, tarihten nasibimizi almaya da ömür yetmiyor. Hiç buluşmadığımız atalarımızla ve de hiç tanışmayacağımız ‘geleceğin nesilleriyle’ zaman denen o görünmez ipi tutarak elbirliği etmemiz elzem. Kendi hayatımızın ötesinde bir canlılığa akıl erdiremiyoruz. Halbuki tarihi insan ömrüyle ölçmek, iptilaya dönüşmesi kuvvetle muhtemel bir hata. Tarih, ömrümüzü katbekat aşıyor. Tarih, bizleri yiyerek besleniyor yani bizsiz yaşıyor.