Hilal Durmaz
@Hilalili
Şu anda okuduğu kitaplar
2 gün. Roman 206 sayfada 2 günlük bir zaman dilimini anlatıyor ancak bunu yaparken hem ülke gündemine dair sağlam ve yerinde eleştirilerde bulunuyor hem de ana karakterin hikaye ve çevresini okuyucuya iyice geçiriyor. Üstelik bunu o kadar az cümleyle çok şey anlatarak yapıyor ki hayran kaldım! Ayşe’nin bir gazete küpüründen gördükleri misal, ya da son sayfada F’nin giriştiği toprak/kürek işi... Ayhan KOÇ’un Kara Havadisler Kervanı’ndan sonra okuduğum ikinci eseriydi, sanırım bundan sonra Ayhan Koç yazdıkça okumaya devam edeceğim.
Reklam
Yazarın tüm kitaplarını okudum ve benim için tabii ki Kafes zirvedeydi.(İster istemez bir kıyaslama yapıyor insan) Akabinde de Gölün Dibindeki Ev geliyordu ancak Malorie sıralamayı değiştirerek zirveye geçti. İlk sayfadan içine daldığımız olaylar denizinde hiç beklemediğim hatta okurken sesli tepkiler verdiğim olaylar/kişilerle karşılaştım. Kafes’i seven bir damak tadının Malorie: Bir Kafes Romanı’na bayılacağını düşünüyorum.
Gözlerimizi açmamaya devam ediyoruz!
Yunan mitolojisine azıcık ilgisi olan hemen herkesin beğeneceğini, bir kısmının ise aşırı seveceğini düşündüğüm şahane bir kitap. Baş karakter Kirke’nin ağzından anlatılan kitabın sayfalarında asırların dakikalar/saatler içinde geçtiğine şahit oluyoruz. Tanrılarla Titanlar arasındaki hem anlaşmanın hem de anlaşmazlığın bedelini ödeyen insan sesli Kirke... İlk sayfalardaki çocukluk haliyle sonlara doğru olgunlaşma süreci yazarın hem cümleleri hem de Kirke’nin düşünce balonlarıyla çok güzel betimleniyor, kitabın en sevdiğim yönlerinden biri bu oldu.
Çok açık ve akıcı bir dille 1990-‘91 yıllarında Kuveyt’te yaşayan bir kadının perspektifi ve başından geçenler üzerine yazılmış etkileyici bir roman. Baş karakter Münire’nin yaklaşık 6 aylık bir süreçte hem kendi başından geçenleri hem de toplumunda meydana gelen gelişmeleri ve özellikle kadınların toplumdaki yerlerinin net bir şekilde belirtilmesini sağlayan açık ve akıcı anlatımına yer yer Tanrısal bakış açısıyla yazar da eşlik ediyor. Yalnızca aşk romanı değil; biraz sosyolojik, biraz psikolojik ve yer yer de dramatik, hepsinin dozunda tutulduğu 255 sayfalık su gibi giden bir roman. Okuduğunu anlamayan kitlelerce “neden yazıldığı” sorgulanmaktadır aynı zamanda.
“Tarih tekerrürden ibarettir “ sözünün distopik biçimde işlendiği, yer yer takılan ama genelde akıcı bir kitap. İthaki Yayınevinin internet sayfaları arasında gezerken tesadüfen alıp okudum ve daha ilk sayfalarda çevremdekilere tavsiye etmeye başladım bile.
Kitap 3 bölümden oluşuyor; Fiat Homo, Fiat Lux ve Fiat Voluntas Tua. Bölümlerin arasında ani şekilde asırlar geçiyor ancak her bölümde bir önceki bölüme küçük göndermeler yapılıyor, (bu da kitabı sevme nedenlerimden biri oldu) konu bütünlüğü hikayenin yanında bu detaylarla da sağlanıyor. Sıkça kullanılan Latince cümlelerin çevirileri sayfa altında yer alıyor, hızlı okuma için olumsuz bir etmen olsa da hayatlarını dini inançlarına adamış insanların o an verdikleri tepkinin bana Türkçe konuşan birinin cümle arasında “inna sabirin” demesiyle eş değer olduğunu düşündürdüğünden bu doğallık oldukça hoşuma gitti. Başlangıçta yazarın edebi dili birazcık zorlama gibi gelse de sayfalar ilerledikçe daha akıcı olup son ~40 sayfada hızda zirve yaptı, daha sayfanın ortasındayken bir sonraki sayfaya geçmek için kenarını kaldırarak okumaya devam ettim.
Bilimkurgu severler için zevkle okunacak bir kitap olduğunu düşünüyorum . Yazarın tek kitabı olması üzücü, bu kalemden çıkan başka kitaplar da okumayı isterdim ancak Walter M. Miller, Jr eşinin ölümünden sonra intihar ettiğinden maalesef başka bir kitabını okuyamayacağım.
