Önemli olan herşeyi kendimize mübah görebilmektir,zaman zaman kendi değersizliğimizi haykıra haykıra itiraf etsek de.Ben herşeyi kendime mübah görüyorum,yeniden,hem de bu kez gülmeden.Yaşamımı değiştirmedim,kendini sevmeye ve başkalarını kullanmaya devam ediyorum.Ancak, hatalarımın itirafı,daha hafiflemiş olarak yeniden başlamama ve önce doğamın,sonra tatlı bir pişmanlığın keyifini sürerek iki kez zevk almama izin veriyor.
Her özgürlüğün ucunda bir kaygı vardır;işte özgürlüğün son derece ağır bir yük olması bundandır,hele ateşiniz olduğu ya da sıkıntıda olduğunuz ya da kimseyi sevmediğiniz zamanlarda.
Her ne olursa olsun, beni boğmakta olan duygudan kurtulmam gerekiyordu.Ciğerinde ne olduğunu gözler önüne sermek için,her yerde kalıbına girdiğim güzel mankeni kırmak istiyordum.