“Yalnızca, dosdoğru güneşin ortasına uçmak gerekmez; dünya üzerinde, güneşin zaman zaman aydınlattığı ve insanın bir parça ısınabileceği küçük, saf bir köşeye sığınmak yeter.” Franz Kafka
Ressamın hayatında ölüm, en zor şey olmayabilir.
Bu konuda pek bir şey bilmediğimi de belirtmeliyim.
Ama her zaman yıldızları görmeyi düşlerim.
Niçin..?
Gökteki yıldızlar bizim için erişilemez olsunlar?
Belki bir yıldıza gidebilmek için ölümü göze alabiliriz.
Ve böylesi bir ölüm huzur içinde ölüme yürümek değil midir?
Şimdi yatacağım, çünkü geç oldu...
İyi geceler ve iyi şanslar dilerim.
İçtenliğimle.
Sevgilerle, Vincent.