Helin Batmaz
@Hilenn
Yok bana bu cihanda bir ses
Nietzsche
acıyo’ gençliğim
tutuşuyor kanım
halimi kime yanayım?
bi yanım azılı kör
göremiyor önü
koru diyor beni, beri yanım.
Reklam
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.
Ve rüzgar buruşturuyor polis raporlarını
kadınlar fazlasıyla günaha giriyorlar
bazı solgun gömleklerin çözük dügmelerinden
çelik tırpan gibi silkiniyor çocuklar
denizin satırları arasında.
Gece arsızca kükrüyor paslı beyninde şehrin
küfre yaklaştıkça inancım artıyor..
Ola ki
şeytana satacak kadar bile bende ondan yok.
Telaş içinde kendime bir devlet sırrı beğeniyorum
çünkü bu, ruhum olmasa da saklanacak bir şeydir
devlet sırrıyla birlikte insanın
sinematografik bir hayatı olabilir
o kibar çevrelerden gizli batakhanelere
yolculuklar, lokantalar, kır gezmeleri
ve sonunda estetik bir
idam belki...
Evet, evet ruhu olmak
bütün bunları sağlayamaz insana..
Kendine kızgın olanlar başkalarının açıklarını kollayarak dindiriyor öfkelerini.
Herkes kendi zaafından vuruyor ötekini...
Reklam