Helin Batmaz
@Hilenn
Yok bana bu cihanda bir ses
Nietzsche
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
West Indies, Kızıl Elma, İtaki, Maçin!
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim
vahşetim
beni baygın meyvaların lezzetinden kopardı
kendime dünyada bir
acı kök tadı seçtim
yakın yerde soluklanacak gölge bana yok
uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Her Yerde Birden Olmak
dün gece tiyatrodaydım
merhaba a merhaba b merhaba c ahahah
hepiniz de burasınız
hepimiz de burdayız
kanişler bakım ister
evet biraz aspirin uzun yaşar çiçekler
çiçekler uzun yaşamalı
çiçekler taze kalmalı
çiçeklerin suyu
her gün evet biraz aspirin
masmavi bir kürenin yüreğine bir bıçak
kan sızan ak kavaklar
baktım arandım onu o yoktu oralarda
hepimiz ordaydık o yoktu oralarda
dedim görmediniz mi
dediler yook yook
dün akşam sergideydim merhaba a merhaba b merhaba c
yani hep burdayız yani hep birarada yani keyfimiz gıcır ahahah
ne mutlu türküm diyene
ne mutlu sergi görene
ne mutlu kokteyl içene
tablolar hiç de benzemiyor asılmışlara
şu sarının bi başka sarı ile hiçbir yakınlığı yok
kırmızı benzemiyor sabahki gözlerime
şu mavi belki biraz yalnızlığıma
ama neden bunalmamış bu yeşil
bu kara benzemiyor kayguma
çizgiler küçük memur lekeler tutsak
“O eski devirlerde ateşli muharebelerde kullanıldığı söylenir.
Doğrudur kullanıldı.
Savaşlarda ve savunmalarda kullanıldı benliğim.
Kendim komutan, kendim er, kendim olmuşum muharebe.
Vurdum,vuruldum , emri de verdim.
Oysa kabulü mecbur, büyülü bir hediye kendime kendim.
Peki kimle, niye cenge girdim?
Kendimden kopmaya, yaralamaya ve “Ben varım ulan!” demeye, bir başkasına koşmaya mı?
Neye geldim? Tanrılar edindim tanrım.
Deadline tanrısı. Para tanrısı. Takdir tanrısı. Koşulsuz sevgi tanrısı.
Görmeden taptım onlara. Ama iman etmedim.
Beklentiden iğneleri soktum soktum durdum gözlerime.
İmansız tapınmak neymiş bildim.
Şimdi hangi savunma beni bana verebilir ki?
Öfkem tükendi.
Tanrıcıklarım, hepinizi affettim.
Cenge, ispata, korkuya, koşuşa değil.
Işıl ışıl bir arayışla ben ancak keşfe ve şehadete geldim.”