Her şeyi ayrı sanmamıza neden olan bu illüzyonun daha ciddi olan diğer nedeni kompülsif düşüncedir. Dur durak bilmeyen bir düşünce akışına kendimizi kaptırdığımız vakit, evren bize gerçekten de parçalara ayrılmış gibi görünür ve var olan tüm şeylerin arasındaki bağlantıyı sezemez oluruz. Düşünceler gerçeği cansız parçalara böler. En aptalca ve yıkıcı olan eylemler, gerçeğin parçalardan oluştuğu görüşünden çıkar...
Eğer yeterince uyanık olursanız, bu kalıpların bazılarını kendinizin de bilinçsizce uyguladığınızı keşfedebilirsiniz: Yaptığınız bir şey için takdir beklemek ve bunu almadığınız vakit öfkelenmek veya üzülmek; sorunlarınız veya hastalıklarınız hakkında konuşarak veya bir taşkınlık yaparak ilgi çekmeye çalışmak; kimse size bir şey sormadığı halde ve duruma herhangi bir etkisinin olmayacağını bile bile fikrinizi söylemek; karşınızdaki kişiden çok, onun sizi nasıl gördüğüyle ilgilenmek, diğer bir deyişle kendi egonuzu güçlendirmek ve egonuzun yansımasını görmek için başkalarını kullanmak; malınızı mülkünü, bilginizi, güzelliğinizi, statünüzü, fiziksel gücünüzü ve benzeri şeyleri başkalarını etkilemek için kullanmak; birisine veya bir şeye karşı öfkeyle tepki vererek, geçici olarak egonuzu şişirmek; olayları kişiselleştirerek alınmak ve küsmek; faydasız zihinsel veya sözel argümanlarla kendinizi haklı, başkalarını haksız çıkarmak; fark edilmeyi ve başkalarının gözünde önemli görünmeyi istemek...