Külümün içinde külün.***
“İyisi mi,beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin
Fedakarlığımı anlıyorsun
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orada beraber yaşarız
külümün içinde külün.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Resmine tekrar baktım,içim açıldı.Seni ve davamı uçsuz bucaksız seviyorum.”
Sayfa 600
“Laf diye söylemiyorum. Artık hayatta o kadar az şey isteyen bir insanım ki seni görebilmek en büyük ihtirasım.”
“Şimdi şu dakikada seninle baş başa kalmak için neler vermezdim bilsen! Bu kuru bir edebiyat lafı değil.”