“Sen,beni asla,asla tanımayan,bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden,bir taşa basarcasına üstüme basan,hep,ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen,kimsin ki benim için?”
“... Senin için bir hiç olduğumu,bana ait herhangi bir hatıranın en hafif biçimde bile seni etkilemediğini bilseydim eğer,herhalde soluk bile alamazdım.”
“Benim içimi dökebileceğim kimsem yoktu,kimse bana bir şey öğretmiş ve beni uyarmış değildi;deneyimsizdim ve her şeyden habersizdim:kendimi kaderime bir uçuruma atlarcasına teslim ettim.”