Hayat ne garip...
Bir şeyi elde etmek için var gücümüzle mücadele ederiz. Uykusuz kalır, hayal kurar, hayal kırıklığı yaşar ama yine de pes etmeyiz. Sonunda o şeyi elde ederiz — ve birkaç gün sonra gözümüzde eski değerini yitirir. Birkaç ay sonra ise varlığını bile unuturuz.
Yıllar geçer, o şey bir şekilde tekrar karşımıza çıkar. Bu kez başka bir gözle bakarız:
"Bunun için bu kadar uğraşmaya değer miydi?" diye sorarız kendimize.
Ve çoğu zaman cevabımız hayır olur.
Ama bana sorarsanız... belki de yanılıyoruz.
Çünkü o şeyin *şimdi* önemsiz olması, *o zamanlar* da önemsiz olduğu anlamına gelmez.
Belki de o dönemde bizi hayata bağlayan tek şeydi o hedef. Belki de o mücadele, o süreç, o çaba... aslında kurtarıcıydı.
Bazen bir şeyi kazanmak, o şeyi elde etmekten çok daha fazlasıdır.