Kelimeler yetmez bazen kendini anlatmaya nereden başlayacağını bilmez çünkü insan . Boylum boylum olmuştur her kelime her söz her cümle sonra susmanın kalesine sığınır. Belki onu en derinden anlayacak birini bulana kadar velhasıl insanın insana şifa olacağı yaralarını görüp sessizliğiyle şifa olması temennisiyle 🍂
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsan bazen kalbine düşen karların nedenini bilmiyor. Öyle bir an geliyor ki sessizlik ruhunu bürüyor. içindeki bahçeler solup kışa dönüyor. İyileşmek için sebeplere , sığınacak limanlara onu en derinden anlayacak tek bir ele ihtiyaç duyuyor. Ve sonun da bu kadar hüzün senin içine doğru yolculuğa açılan bir kapın oluyor.
İnsan şiir dinleyince ya da kitap okuyunca ruhunda huzur var oluyor. Galiba orada kendine ait bir yerin olması huzur veriyor. Çünkü bu çağ yaşanılacak bir yer değil herkes aynı kelimeleri konuşuyor ama hiçkimse birbirini tanımıyor ne kadar üzücü ama onca şeye rağmen kaçacak koca limanları olması şükür sebebi çünkü insan şiir dinleceyince , kitap okuyunca seninle var olan ve seni derinden anlayan güzelliklerin olduğunu hissedince bunun muazzam bir şey olduğunu hissediyor.🪶
Giderken kızdığımız şeyler nasılda anlamını yitiriyor. Geriye sadece hüznü kalıyor mazinin. Avuçlarımızda tuttuğumuz mazinin tozuyla el sallıyoruz birbirimize.
Havaya karışan hislerimiz, sevinçlerimiz, kederlerimizle yıkanıyor yolculuklarımız. Sesi hiç dinmiyor kulaklarımız da büyüyüp kalbimiz de çağlayan o anne duaları.
Herkez bir hoşçakal kadar yalnız... Herkez bir veda kadar kimsesiz duruyor kapısında zamanın....🍂