İnsan bazen kalbine düşen karların nedenini bilmiyor. Öyle bir an geliyor ki sessizlik ruhunu bürüyor. içindeki bahçeler solup kışa dönüyor. İyileşmek için sebeplere , sığınacak limanlara onu en derinden anlayacak tek bir ele ihtiyaç duyuyor. Ve sonun da bu kadar hüzün senin içine doğru yolculuğa açılan bir kapın oluyor.