Hayat bazen bir uyku sersemliğiyle karşılar bizi. Üstümüze bir ağırlık basar, olmayacak yerde uyuyakalırız, tutulup kalır her yanımız. Hep özlemini çektiğimiz bir ses gelip uyandırır sonra, “Kalk, yerine yat” der ve insan bu sesin sıcaklığına tutunur. Ve evet, herkes günün birinde yerini bulur.
‘’Bazen kötü hissetmek iyidir, zaman zaman kırılmak.
Her zaman herkesin olmanı istediği o neşeli kişi olmamak sorun değil. Kimseyle konuşmak istememek de öyle.
Gözyaşlarını tüketinceye kadar kalbinin ağlamasına izin vermek de sorun değil.
İnsan olmak güzeldir. ‘’
-Anonim