124. Japon İmparatoru
@Hirohito
Son Yobaz
Şu anda okuduğu kitaplar
...kişisel çıkara en çok hizmet eden eylem kişi için rasyoneldir. Ancak ölümden sonra başka bir varoluş söz konusu değilse ve hiçliğe karışacaksak, ahlak herkes için her zaman rasyonel olamaz. Öyle ki ahlaksız olmak birçok zaman kişisel çıkarımızı en çok arttıran seçenek olabilir ve dolayısıyla rasyonel olan seçenek ahlaksız olmak olabilmektedir. Ahlakın herkes için her zaman rasyonel olmasının iki mümkün yolu vardır. Birincisi, seküler bir ahlaki egoizm ile kişisel çıkarımız için ne yaparsak yapalım bunun ahlaklı olduğunu öne sürerek ahlak ile rasyonelliği eşitleyebiliriz. Ancak bu, sağduyuya aykırı pek çok sorun yaratacaktır (X'i öldürmek/aldatmak/ezmek, kişisel çıkarımı arttırıyorsa bunları yapmam rasyonel ve ahlaklı olacaktır). Sağduyuya aykırı olsa da, ahlaka rasyonel temel sunmadaki ve onu bağlayıcı kılmadaki başarısından ötürü seküler ahlaki egoizme hakkını teslim ediyorum. Ahlakı herkes için her zaman rasyonel yapan diğer -ve daha başarılı- seçenek ise teizm ile birleştirilmiş bir ahlaki egoizmdir. Buna göre Tanrı'nın emirlerine uyarak ahlaklı bir hayat yaşamak ebedi hayatımız düşünüldüğünde bizim için en kârlı ve en rasyonel seçenek olacaktır. Ayrıca teizm ile birlikte sağduyuya aykırı ahlaki emirler problemi de ortadan kalkacaktır (zira Tanrı X'i öldürmemi/aldatmamı/ezmemi emretmez). Yani teizmin egoist yorumu, seküler ahlaki egoizmin karşılaştığı zorluklardan muaftır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ancak Tanrı ve ahiret varsa, ahlak hayattaki en önemli şey olmaktadır. Ölümden sonra hiçliğe inanılan bir hayatta ahlak sadece hayattaki renklerden biridir. Kişi üzerinde bir bağlayıcılığı olmadığı gibi ne derece önemli olduğu da kişiye kalmıştır.
1.Kişisel çıkarı en fazla arttıran eylem, rasyoneldir.
2. Natüralizm doğruysa ve tüm hayatımız bu dünya ise ahlaklı olmak herkes için her zaman kişisel çıkarı en fazla arttıran seçenek değildir. Zira kötülük yaparak kişisel çıkarı arttırmak mümkündür.
3. O hâlde natüralizmde ahlaklı olmak herkes için her zaman rasyonel değildir.
Ancak bu tabloya Tanrı ve ilahi adalet eklendiğinde elde edilen sonuç tamamen değişmektedir:
1. Kişisel çıkarı en fazla arttıran eylem, rasyoneldir.
2. Eğer Tanrı ve ahiret varsa, ahlaklı eylemler ödüllendirilecek, ahlaksız eylemler cezalandıracaktır. Dolayısıyla kötülük yaparak kişisel çıkarı arttırmak ebedi hayatımız düşünüldüğünde mümkün değildir.
3. O hâlde teizmde ahlaklı olmak herkes için her zaman rasyoneldir.
Sonuç olarak natüralizmde herkesin her zaman ahlaklı olmak için rasyonel gerekçesi bulunmamaktadır. Öyle ki, ahlaksızlık yapan insanları ayıplamamızın rasyonel değil ancak duygusal dayanakları olabilir. Ancak teizmde ahlaksız olmak her hâlükârda irrasyonel ve kişinin zararınadır.
"İnsan yasaları, eylemlerini düzenlediği insanlar bakımından bir ölçüdür. Ancak bu ölçüler daha üst düzeydeki ölçülere göre değerlendirilirler. Daha üst düzeydeki bu ölçüler ise Tanrı yasası ve doğa yasasıdır. Dolayısıyla insan yasaları genel nitelikteki bu doğa yasalarına uygun ve hiçbir pozitif kutsal kitap yasasıyla çatışmayacak biçimde yapılmalıdır. Aksi takdirde bu yasalar sorunlu doğmuş olur."
"İnsanı rahatsızlık verecek bir şeyle sınırlamak akla uygun görünmemektedir."
Sayfa 38 - Liberus - III. Baskı, 2022
Dışsal bir düzeni ve insanlar arasındaki rejimi hakim kılan siyasal yasalar, insanın isteğini, içsel olarak, inatçı ve insanın doğasındaki kutsal yasalara ilişkin bütün itaatte muhalif öngörmedikleri takdirde, hiçbir zaman olmaları gerektiği biçimde biçimlenmezler. Sözün kısası insanın ahlaksız aklı bakımından vahşi bir hayvandan çok az miktarda daha iyi olduğu öngörülmediği takdirde, toplumun uğrunda kurulmuş olduğu ortak yarara engel olmamaları konusunda insanın dış eylemlerini biçimlendirmek için yine de uygun bir şey sağlamazlar. Bunu yapmadıkları sürece de mükemmel sayılmazlar.
Sayfa 37 - Liberus - III. Baskı, 2022