Reklam
Ne demişler; ortam şiire acayip müsait efendimiz..
Uzakların arasında kaybolduk, bakışların sessizliğinde hapsolduk.. Bir kuru inattı belki de zifir sessizliği üstümüze örttük.. Gece artık daha koyu.. yağan yağmurlar daha soğuk... Esen bu soğuk yel sessizliğimizi yüzümüze tükürüyor!
Öyle kal..!
B'ye..
Anlamdıramadığım bir okyanusun derinliklerine doğru savruluyorum.. Kendimi bıraktığım bu hiç rüzgarına kapıldım... beni istediği yere savuruyor.. beni hiç bilmediğim derin okyanuslara doğru sürüklüyor.. boğuluyorum ben bu derinliklerde.. nefes alamıyorum, baktıkça batıyorum.. Öyle ki şuan ne yapacağımı bilemez bir hâldeydim.. izin verdim o rüzgâra ben.. onu suçlayamam..ama öyle karışık öyle de yorugunum ki biri gelsin tutsun düşüncelerimden.. kendi okyanusumun derinliklerinde kaybolmayı istemiyorum...
R.
Sonbaharın hüznü sindi işte yakamıza..
Mutluluğa hicran duyurdu işte..
Kayıplar verdi elimize, hüznü koydu yüreğimize..
Hazan oldu, hüzün oldu..
Bir parça umuttu sadece, o da elimizde çöp oldu..
Zerresinde yaşıyorum o hüznü,
Benliğimde hissediyorum..
Hafızama yerleşti işte zamanla..
Mutluluk seni bulamayacak,
Elimde besleyecek, beraber büyüyeceksin o hüzünle..
Elinde büyüteceksin..
Bir kere yerleşti mi o hüzün yüreğine
Kök salacak senin tüm benliğine..
7/12