Yalan yanlış bir umut besliyor gibiyim tekrardan... Sanki birazda endişeliyim.. Yok aslında, oldukça endişeliyim.. kaybetmekten korkuyorum, -daha elimde bile değilken..- ne yapacağımı bilmiyorum.. bir bilsem.. adını bile bilmediğim bir rüzgâr aldı savuruyor beni dört bir yana...
Reklam
...
Lacivert
@Tutestam
·O his… Tarifi zor; kelimeler yetersiz geliyor. Kaybolmuş gibi hissediyorum, içimde bir boşluk var ve bir türlü dolmuyor. Geçmiyor bir türlü. Ruhum huzur istiyor; fazla yorgun. Sanki bu yorgunluğu sadece toprak alır gibi bir his var içimde. Ruhum bu dünyaya sıkışıp kaldı; bir boşlukta süzülüyor sanki. Hiçbir zaman bir yere tam olarak ait hissedemedim, içimde hep bir eksiklik hissi vardı. O eksiklik, nereye gitsem benimle geldi; bir türlü peşimi bırakmadı, bırakmıyor da ve bırakacak gibi görünmüyor. Bu his, çocukluğumdan miras bana. İçimde bir ses hep fısıldıyordu: “Buraya ait değilsin, hiç olmadın da.” Aidiyet duygumu kaybetmiş gibiyim; belki de hiç var olmadı. Ait olduğum yeri ararken ne kadar çok yerde eksilmişim de şimdi fark ediyorum. Hâlâ bir umut var içimde, her ne kadar küçük olsa da… Belki, bir ihtimal, ben de ait olurum bir yere… Birine…
Lavinia
Reklam