Reklam
"Ah, odandaki o dolap Milena! İlk çekişmemiz onun yüzünden olacak, biliyorum. Ben "Atalım şunu." diyeceğim; Sen "Hayır." diyeceksin. Ben "Ya o, ya ben." diyeceğim; sen "Benziyorsunuz birbirinize ama ben dolabı isterim." diyeceksin. "Peki.." diyeceğim."
Uyuyamıyorum. Uykusuzluğum bundan demek istemiyorum çünkü sadece müzikten anlamayanların uyumasını sağlarmış üzüntü, yine de uyuyamıyorum ben.
"Yorgunum. Ne zaman görüyorum seni? Yarım saat içinde üç kez bile duyamıyorum adını, ne kötü.. Neredesin? Yola çıktın mı..?"
"..bir kuşku, bir korku var mektuplarında. Benden yana mı, yoksa bana karşı mı korku? Bilmiyorum Milena.."
Reklam