açlık grevi yapanlar bedenlerini siyasal güç kaynağı olarak kullanırlar. yemek yemeyi sürdüren mahpus hapishane çarkını döndürmeyi sürdürür, dolayısıyla kendini aç bırakan mahpus o çarkın, o hapishane koşullarının gayriinsaniliğini teşhir eder, söze dökülen ya da dökülmeyen bedensel eylemler üzerinden bir ''hayır''ı formüle eder. açlık grevi mahpusun ölmeye gönüllü olduğunu ortaya koyar, çünkü tam da yaşamın yeniden üretilirken tabi olduğu koşullar o yaşamı ölümden ayırmaz hale getirmiştir...... bu durumda açlık çekmek bir direniş biçimidir ve insancıl skandallara üşüşen medya sayesinde de kamusal bir direniş biçimi haline gelebilir.