Eyüp can şengül
@Hiwron37
Çilekeş
2 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Kendinle savaşmaktan korkarsan, içindeki dünyanı kaybedersin. Bir insanın kendiyle savaşması bir haçlı seferinden daha büyük bir savaştır. Bu savaşta ne bir tank'a, ne bir tüfeğe, ne de bombaya ihtiyaç vardır. Ve o savaşlarda ki hiç bir askerin alamayacağı kadar derin yaralar alıyorsun. Savaş sadece sen ve düşüncelerin arasındadır. Ne acıdır ki o düşüncelerinden birini yakalayıp hayat veremiyorsun hiç birine. O kadar hızlı gelişiyor ki zihnindekiler, neye yetişeceğini şaşırıyorsun. Sonra yaprakların dökülüyor, biraz eksiliyorsun. Gökten mutluluk yağarken sana siyah şemsiyeler açılıyor. Düşüncelerinle meşgul olurken hayatı ıskalıyorsun. Kayıyorsun hayatın tırnak aralarından. Daha kötüsü ne biliyor musun? Bu düşüncelerin senin canını yakıyor ve kimselere de söyleyemiyorsun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Saat kaç olursa olsun beni arayabilirsin,
ancak açıp efendi olmam artık.
mesaj atabilirsin, susma hakkımı kullanırım.
eskisi kadar katı değilim.
karşıma çıkabilirsin elbette.
sanki daha evvel gönül bağım olmamış gibi
burnumun dikine yürürüm, sen üzülürsün.
ağlaya bilirsin, bunu benim senin yüzünden olan
hayata küskünlüğüme sayarsın.
ben halden falan anlamam artık, içebilirsin de.
işte o zaman bana gelme. işkembe çorbasıyla gram alakam yok.
yaralarımı saran insanlar lazım bana, bir yara daha açan değil. biz seninle olsak olsak mahalleye rezil oluruz anca. iyisi mi, sen otur, ağla,düşün,üzül,sıgaranı yak.
ben artık "uyursam geçer" cinstenim..
benim seninle davam bitti.
benim "sen" diye bağıran yanım yok artık.
seninle gülünmez, ağlanmaz, bir yolda yürünmezmiş.
sen, verilmiş her emeğin, ziyan oluşuna şahit oluşumsun.
bu yazdıklarımı bir gün gel, yüzün tutarsa beraber okuruz.
o ihtimal varsa "bile"
Ben yokum artık.
Eyüp Can Şengül
Bir şeylerden kaçar gibisin soluk soluğa
ama hiçbir şey anlatmıyacağına
yemin etmiş gibi sakinsin..
gitmek istediğin belli bir yer yok
ama kalmak istemediğinden artık eminsin...
Sadece biraz olsun herkesin ve her şeyin susmasını istemişsin..
kendini duyabilmek için...
Eyüp Can Şengül
Hani Ezel yeniden Eyşan ı gördüğünde dengesini kaybetmişti. Hani Ramiz dayı 'herkesi yenebilirim ama seni yenemiyorum'
deyip Selma nın kapısında diz çökmüştü . Hani Kaje , Eşkiya yı tekrar görene kadar 35 yıl tek kelime konuşmamıştı . Hani İzzet Günay , Türkan Şoray a 'Sevgi de yetmiyormuş , çok önceden rastlaşacaktık' demişti . Hani savcı Esra , Behzat komisere 'Mutsuz olalım, ne var ?Bizde mutsuz olalım. Ben seninle mutsuzluğa da varım '.demişti. Hani Bilal , Ahu'ya "Ahu'm. Sen anlamadın. Ben sana gelemem ki yaram var diye . Benim yaram sensin". demişti. Hani Mecnun Leyla'nın öldüğünü öğrendikten sonra bahçede ağlayarak çukur açmaya çabalarken 'baba beni göm buraya'. Diye yalvarmıştı . Hani Bekir ,"herkesin inandığı birşey var bu kodumun hayatında . Benimki de sensin , n'apıyım?" demişti. Hani Mecnun yolun ortasında Leyla'ya sevgisini haykırırken Leyla'da "bende seni seviyorum ulan!" Demişti . Hani Eylül veda mektubunda Yavuz a "Belki bir gün bir şiirin içinde rastlaşırız seninle". Demişti . İşte böyle kalbi elinde olanlar kimseye yetemedi...
Ben buna üzülüyorum en çok .
Eyüp can şengül
Yasla başını duvara. Sırtına yapışsın rutubet kokusu. Kırgın bir kadınsın zaten sen, bir cinayet mahallini hemen tanırsın. Gözlerinde bin bir sükut feryat ediyor. Derin kadınsın, gökyüzünde dokunulmamış gezegenlerin var.
Elini uzat, başını kaldır, çok uzak değiliz çok yakında… Ben geldim, yaralamaya değil, sarmaya. Sevmeye değil, öğrenmeye. Yüzmeyi bilmiyorum, uçmayı seviyorum, dilimin ucu taze bir yara gibi acı, çok konuşamıyorum.
Sil aklımdaki her şeyi. Noktayı, virgülü ve ünlemi. Soru işaretlerini de. Ben verdiğim sözleri tutarım ama öyle beylik laflar etmeye gerek yok. Aç kollarını, kaburgalarının arasındaki cehennemi sarmak istiyorum. Yak beni alev alev, çekinmiyorum.
Ameliyat izin var mı? Dizlerinde çocukluktan hatıra bir yara izin duruyor mu hala? Kırmızı başlıklı kızı okudun mu, bisikletin ne renkti? Hangi çizgi filme sığınırdın yapayalnız bir odada gözlerine perdeler çekildiğinde? Dudakların ilk ne zaman zehirlendi, kemiklerini saran şu mayhoş tuzlu ağrılar, ilk ne zaman saplandı?
Korkuların var, hissediyorum. Korkularında saklı binlerce hatıra… Giyiniyorsun, soyunuyorsun ve aklındakilerden kolay kolay kurtulamıyorsun. Avazım çıktığım kadar bağırıp boğazımdaki kör düğümü kussaydım diye düşünüyorum şu sıralar. Ölmekle yaşamak arasında bir çizgi hayat ve ben inatla sevmek istiyorum.
Teşekkür etmekle hakkını helal etmek aynı şey değil, biliyorsun. Dolabında sakladığın ve giymekten çekindiğin elbiseler kim bilir kaç takvimi doldurur? Aklında bin bir soru işareti var ve korkularınla besleniyorlar.
Yürümekten değil, her yolun sonunda aynı adrese varmaktan yorulmuşsun. Kırılmaktan değil, yine aynı yerden kırılmaktan korkuyorsun. İnsanlığının köküne kadar en güzel düşleri hak ediyorsun, kaçma. Yürü, bir adım at, nefes al, bir kelam et, bir şey söyle! Sen