Kendinle savaşmaktan korkarsan, içindeki dünyanı kaybedersin. Bir insanın kendiyle savaşması bir haçlı seferinden daha büyük bir savaştır. Bu savaşta ne bir tank'a, ne bir tüfeğe, ne de bombaya ihtiyaç vardır. Ve o savaşlarda ki hiç bir askerin alamayacağı kadar derin yaralar alıyorsun. Savaş sadece sen ve düşüncelerin arasındadır. Ne acıdır ki o düşüncelerinden birini yakalayıp hayat veremiyorsun hiç birine. O kadar hızlı gelişiyor ki zihnindekiler, neye yetişeceğini şaşırıyorsun. Sonra yaprakların dökülüyor, biraz eksiliyorsun. Gökten mutluluk yağarken sana siyah şemsiyeler açılıyor. Düşüncelerinle meşgul olurken hayatı ıskalıyorsun. Kayıyorsun hayatın tırnak aralarından. Daha kötüsü ne biliyor musun? Bu düşüncelerin senin canını yakıyor ve kimselere de söyleyemiyorsun.