Olur da bir gün üzerlerse seni, dünya sırtını dönerse sana, sen yine beni ara.
Mutlu edemem belki ama
oturur seninle ağlarım; karanlığında da yanındayım, unutma.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı sekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
"Gelememeyi sen anlat,
Gidememeyi ben anlatayım.
Gözüm değil gönlüm kaldı,
Beklemek değil özlemek yordu.
Hani derler ya;
Aşk arafta bir yoldu,
Giden gitti dönen yoktu.
Ve ekler Nazım Hikmet mektubun sonuna
Herkese selam, sana hasret..."