Bir gece habersiz bize gel
Merdivenler gıcırdamasın
Öyle yorgunum ki hiç sorma
Sen halimden anlarsın
Sabahlara kadar oturup konuşalım
Kimse duymasın
Mavi bir gökyüzümüz olsun
Kanatlarımız, dokunarak uçalım
İnsanlardan buz gibi soğudum
İşte yalnız sen varsin
Öyle halsizim ki hiç sorma
Anlarsın
Cahit Külebi
Sen, uzunca yazılmış bir şiirin akılda en çok kalan yeri gibiydin, durup durup tekrarladığım. Bildiğim bütün kelimelerin toplamı adın kadar anlam taşımazken şimdi bir kelimenin ilk hecesindeki hiç oldun. Benim yaşadığım da olsa olsa Hiç'in Azab-ı Mukaddesi olur bu yaştan sonra.