H.C.

H.C.
@Hlmcc
İnsan, yaşamda daha fazla ne kazanabilir, Tanrı-doğanın kendini ona sergilemesinden, Katı olanı tine dönüştürüp sıvılaştırmasından, Tinin ürünü olanı sımsıkı korumasından başka?
Sayfa 12
Reklam
Bunca güçlü mü bağladı seni Bu gençlik ateşi, Bu sevimli peri, Sadakat ve iyilikle dolu bu bakışlar? Hemen çekilmek istediğimde ondan, Kendimi cesaretlendirip kaçmak istediğimde, Ah, beni anında yine ona döndürmekte Gittiğim bütün yollar.
Sayfa 8
Ama ben, insanlar yaratıyorum şimdi, Sadık kalarak kendi örneğime, Benimkisi gibi bir soy yaratıyorum, Acı çekip ağlayacak, hayatın tadına Varıp mutlu olabilecek Ve tıpkı benim gibi, Seni hiçe sayacak bir soy!
Sayfa 4
Onurlandırmak mi seni, ne için? Hiç oldu mu dindirdiğin Bir çilecinin acılarını? Ya da bir korkutulmuşun Gözyaşlarını sildiğin? O her şeye kadir zaman Ve sonsuz kader, yani efendilerimiz Senin ve benim, onlar değil miydi Beni hayat için asıl bileyen? Hayattan nefret edip belki Çöllere kaçmalıydım sence, Umudun bütün tomurcukları Çiçek vermediğinde.
Sayfa 3
Daha bir çocukken, Bilmezken iyiyi kötüyü, Çevirirdim yolunu şaşıran bakışlarımı Güneşe, sanki oralarda Yakınmalarımı duyacak bir kulak Ve sıkıntıda olanlara, benimkisi gibi Acıyacak bir yürek varmışçasına. Kim yardım etti bana Kibirli devlerin karşısında? Kimdi beni kurtaran Ölümden ve kölelikten? Ey yüreğim, kutsal ateşinle sen Değil miydin bunları başaran? Sen değil miydin, gençliğinin ateşiyle, Aldatılmış, kurtarılışın için dua eden? O yukarlarda seni duymayana?
Sayfa 3
Reklam