Askeri devrim tezi, erken modern dönemdeki Batı yayılmacılığını açıklayamaz, çünkü Avrupa’daki büyük savaşlarda kullanılan tarzdaki orduların diğer kıtalara intikal ettirebilecek yeterlilikleri şöyle dursun, bir çaba bile yoktu.
Batı genişlemesinin başlıca amirleri, devlet görevlileri ya da yetkilileri değil, imtiyazlı şirketler ve kendi hesabına çalışan maceraperestlerdi.
İspanyollar, Amerika kıtasında gösterdikleri kısmi istisnai başarılarını, askeri teknikten ziyade hastalıklara ve yerel müttefiklere borçluydu.
Askeri devrim tezine düpedüz zıt bir biçimde Avrupalılar, 1750 öncesinde Avrupa da dahil olmak üzere hiçbir yerde hiçbir medeniyete kıyasla askeri olarak üstün konumda değildi.