Demokrasi, halk egemenliği olsa da gerçekte demogogların manipüle ettiği elitist bir yapı ön plandadır.
Demokrasi kaçınılmaz bir şekilde kendi sonuna, yani tiranlığa doğru ilerler.(Platon, Devlet)
Soylular ve zenginler halka baskı yapmasaydı, tiranlık güçlü bir seçeneğe dönüşmezdi. Halkın varsıl kesimler karşısında duyduğu korku ve nefret onu tüm yetkiyi tek bir kişiye vermeye iter.
Demokraside bir tiranlaşma tehlikesi söz konusudur.
Demokrasiyi genelleştirerek her kuruma ve toplumsal soruna uygulayan marjinal bakış açısı, bu sorunun temel nedeni olarak görüşebilir. Aşırılığın yarattığı tehlikelere karşı demokrasiyi sınırlı bir içerikle ele almak ve idealleştirmemek gerekir.
Kitleselliğin olduğu yerlerde kararlar rasyonel ölçütlere göre değil, duygusal ve anlık motivasyonlara göre verilir.
Kendi haline bırakılan, yasalarca ve kurumlarca sınırlanmayan demokrasi, kendi kendisini tahrip eder.