•Halime Nur•

•Halime Nur•
“Ve sonunda sadece ruhundaki güzelliği gören seninle kalır..”
Çünkü herkes hayal kurar da yalnızca pek az kişi hayallerini gerçekleştirebilirse, hepimiz korkağız demektir."
Sayfa 148
Reklam
Sonra annemi öpmek, onu sevdiğimi söy-lemek, duygularımı açık etmekten utanmaksızın dizinin dibinde ağlamak... Duygular hep vardı, ama hep gizlenmek zorundaydı.
Sayfa 146
Keşke herkes kendi içsel deliliğini bilse ve onunla birlikte yaşamayı öğrense. Dünya daha kötü bir yer mi olurdu? Hayır insanlar daha yürekli daha mutlu olurlardı.
Sayfa 142
Hepsinden kötüsü de hiçbir nedeni, açıklaması olmayan aşırı korku duygusuydu, o gezegende yapayalnız olma bilincinin getirdiği panik. Ölüm.
Sayfa 125
Kafanı boşalt, herhangi bir şey düşünme, yalnızca VAR OL.
Sayfa 111
Reklam