Atalarımıza bu parayı kazandırmak için kaç insanın yorgunluktan öldüğünü merak ettim. Babamın neden gümüş değil de bakır akçede ısrar ettiğini ancak o zaman anlayabildim. Benim bu gerçeği anlamamı istemişti.
Paranın kolay kazanılmadığını anlamamı istemişti.
Tüm insanlar aynıdır: Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır, gülümserler, ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.
İçerideki yaşam ile dışarıdaki yaşam birbirinin tıpkısı. Orada da burada da insanlar gruplaşıyor, çevrelerine duvarlar örüyor ve kendilerine tuhaf gelen hiçbir
şeyin sıradan yaşamlarını sarsmasına izin vermiyorlar.
Birtakım şeyleri sırf alıştıkları için yapıyorlar, yararsız konuları inceliyorlar, aralarında eğleniyorlar, çünkü eğlenmek gerekir, dünyanın geri kalanında olup bitenlerden onlara ne?