Damla
@Holifer
.
Şu anda okuduğu kitap
Düşmanlarım, dilleri zehir saçan o canavarlar daireye paltosuz geldiğimi görünce neler söylemezler! İnsan paltoyu - belki çizmeyi bile- başkaları için giyer. Çizmeye, gururumu korumam için ihtiyacım var anacığım. Delik çizmeyle bir paralık olur gururum.
Reklam
Kaba benzetmemi bağışlayın Varvaracığım, bu bakımdan yoksul insanda da, sizlerdeki kız utangaçlığını andıran bir duygu vardır. Nasıl ki siz - bağışlayın böyle yazdığım için- başkalarının yanında soyunamazsınız; yoksul insan da, birisinin başını uzatıp kulübesine bakmasından, aile ilişkileriyle ilgilenilmesinden hoşlanmaz.
Böyle söylüyorum diye alınmayın sakın anacığım. İçim kan ağlıyor. Düşkünler hodbin olur... Doğanın bir yasasıdır bu. Eskiden de hissediyordum bunu. Yoksul, ezilmiş insan kuşkucudur. Çevresine yanından geçenlere yan gözle, bir tuhaf bakar. Kendisinden mi söz ediyorlar, anlamak için gözlerini kısarak, kuşkulu bakışlarını dolaştırır çevresindekilerin üzerinde, konuşulanlara kulak kabartır. Niçin böyle soğuk bir dış görünüş vardır? Neler hisseder? Dış görünüşü böyledirde iç görünüşü nasıldır acaba? Şurası kesindir ki var Varvaracığım, şu kağıt karalayıcılar ne kadar yazarlarsa yazsınlar, yoksul insanın bir paçavra kadar değeri yoktur! Bu böyle gelmiş böyle gider. Niçin mi? Çünkü onlara - yazarlara- göre yoksul insan, her şeyi ortaya dökülmesi gereken bir yaratıktır. Kutsal hiçbir şeyi, gururu olamaz!..
Ah dostum! Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuzlar, zavallılar daha da mutsuz, zavallı olmamak için birbirinden kaçmalıdırlar.
İzninizle söyleyeyim: Ulu Tanrı her şeyi insanoğlu için düzenlemiştir. Kiminin kısmetinde omuzlarına general apoleti takmak vardır; kiminin altıncı derece memur kalmak... Kiminin alnında emir vereceği, kimininkindeyse hiç mırıldanmadan, korku içinde bu emri yerine getireceği yazar. Kişinin yeteneklerine göredir bütün bunlar. Bazısının yetenekleri emir vermeye, bazısınınki boyun eğmeye elverişlidir.
Reklam