Mecazla konuşmamak da tehlikelidir; çünkü o bilinçli önyargıyla yazılan her şey ölüme yazgılıdır. Bereketi durur. Bir, iki gün parlak ve etkili, güçlü ve görkemli görünse de gece olunca sararıp solar; başkalarının zihinlerinde gelişemez.
Çünkü kadınlar milyonlarca yıldır evlerinin içinde oturdular, artık onların yaratıcılıkları o evlerin duvarlarını delmiştir, bu güç tuğlaların ve harcın kapasitesini öylesine zorlamıştır ki, artık kalemlere ve fırçalara, iş hayatına ve politikaya yönelmek ihtiyacındadır.
Nasıl da düştük! Yanlış kurallar yüzünden, Ve Doğa'daki değil de Eğitim'deki budalalar nedeni,
Engellenmiş, aklımızın her türlü gelişmesi, Kafasız olmamız isteniyor, tasarlanan bu, Ve birimiz sıyrılırsa ötekilerin arasından, Daha canlı bir hayalgücüyle; bastırılır hırsımız,
Öyle güçlüdür ki karşı çıkanlar bize, Korkumuzu bastıramaz umutlarımız.
Çünkü Shakespeare gibi dâhiler çalışan, eğitimsiz, alt sınıftan insanların arasından çıkmazlar. İngiltere'de, Saksonların ve Britonların arasından çıkmadı. Bugün de işçi sınıfından çıkmaz.
Doğrusu çok ilginç, diye düşündüm, bozuk paraları cüzdanıma atarken, o günlerdeki umutsuzluğumu hatırlayarak, sabit bir gelir insanın keyfini nasıl da yerine getiriyor.