Hüseyin Düver
@Hopebringer
Şu anda okuduğu kitap
Doğru düzgün öykü anlatmak için biraz yalancı olmak lazım. Gereğinden fazla hakikat olayları içinden çıkılmaz hale getirir. Aşırı dürüstlük seni samimiyetsiz gösterir
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnanılmaz etkileyici bir kitaptı. Postmodern tarzda yazıldığı için her okuyan kendince bambaşka anlamlar çıkarabilir. Karakterlerden biri rüyasında tımarhanedeki özel beyaz hücrelerden birinde görüyor kendini, kitap içinde bir karakterin trans haline geçişi ise katatonik krizleri andırıyor. Bir açıdan şizofrenik bir hava var. Delilik için sembolik bir anlamı olan aya yapılan vurgu da bunu doğruluyor. Ancak işin içine küçük ruhlar giriyor ki bizde nasıl delilik zaman zaman cinlerle ilişkilendiriliyorsa şinto inancında da youkai denilen ruhlarla ilişkilendirilir. Yani Japon kültürü için delilik sadece bir hastalık değildir. Böyle düşünmek bana kitabın büyüsünü bozmamak adına daha anlamlı geldi.
Kitap bende Mürekkep Yürek'in tadını verdi. Nasıl onda okuyucular kitaptan karakterleri bu dünyaya sürüklüyorsa 17 yaşında disleksi hastası kızın yazdığı dünya da ortaya çıkarıldıkça gerçeğe dönüşüyor. El ele tutuştukları kısa bir andan ibaret tek bir yakınlaşma yakalamış ama asla birbirini unutamamış iki ruh bu dünyaya çekiliyor ve fırtınanın tam ortasına sürükleniyorlar. Bunlardan biri kadına istismar suçunu işleyen erkeklerin peşinde bir suikastçi ki onun gözünden kadınları baştan tanıdığımızı söyleyebilirim.
Bir tarafta kadının istismar edilişi, dövülüşü anlatılıyor, diğer tarafta kadınların da cinsel ihtiyaçlarla tek kişilik ilişkilere yöneldikleri gösteriliyor. Anlayana alttan alttan bir çok sosyal mesaj veriyor. Ufak ufak eşcinsellik göndermeleri de var. Evet bol bol +18 sahneye, rahatsız edici ayrıntılara sahip ama bunların hiçbiri amaçsızca konulmamış. Hikayenin genelinin içinde küçük bir öge. Yani bir Cristian Gray romanı gibi bakmak kitaba ve yazara haksızlık olur.
Yazar olan karakterimizin bölümlerinde ise edebiyat ortamı ve mangalar, klasik müzik, Japon tarihi
Sherlock'un çok eskiden okuduğum bir öyküsü. Hatırlıyorum da okurken fikir hoşuma gitmiş alfabeyi üşenmeden bir kağıda çıkarmıştım. İngilizcede olmayan harfler için de çöpadama şapka takıyordum. Oturup o alfabeyle şifreli yazılar bile yazmıştım. Şifreyi çözüşü de çok zekiceydi. Holmes Doyle'un da zekasını ortaya koyuyor bu yüzden yazara hayran olmamak elde değil.
