"Ne yaparsın, böyledir çilesi aşkın, Taş gibi oturmuş bağrıma acılarım.
Benimkine katılınca senin de üzüntülerin Büsbütün artıyor derdim, kararıyor gönlüm.
İç çekişlerin buğusuyla yükselen bir dumandır sevgi Duman dağılınca, tutuşan bir ateş olur aşıkların gözlerinde Keder indi mi bir kez aşıkların gözyaşlarıyla beslenen bir deniz oluverir."
Tatlı yapraklarını havaya açamadan Güzelli k lerini güneşe sunamadan Kıskanç bir kurdun kemirdiği bir tomurcuk gibi.
Nereden geldiğini bilseydik kederinin Seve seve bulurduk devasını derdini.