Elemin ve anlamın olmadığı bir dünyada hepimiz yaşayan ölüler olacağız.” mutluluk ve mutsuzluk beraber büyüyen ikizlerlerdir” demiş Nietzsche. Mutsuzluğa hazırlanmadan mutluluğa da sahip olamayız.
Nihilizm ruhsal hastalıklarını da üretiyor. Postmodern çağda depresifiz hepimiz, zira çok seküleriz, çok ruhsuzuz, çok umutsuzuz. Depresyon belki de inanç kaybının bir belirtisidir. Giderek daha nihilist olan bir kültür, bir politik ve etik düzen ruha yeni bedeller ödetiyor. Ne kadar da kırılganmış hayatlarımız! Baksana, nasıl da sızlıyor her yanımız, nasıl sızlıyor çocukluğumuz, kolumuzun uzandığı her yerde bir sadakatsizlik korkusu, insanın insanı sokululduğu bütün sokaklarda ihanet kol geziyor, sonunda işte insan agriyan bir varlık. Agriyan bir varlık olarak insan.